It's Showtime.. by Gucci


Μόδα
21.2.2019 | 13:14

It's Showtime.. by Gucci

Ο Alessandro Michele, creative director της Gucci, έχει κάνει ξεκάθαρη την αγάπη του στο Hollywood αλλά και στην celebrity culture από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τον οίκο Gucciτο 2105.

Έχουμε δει πολλές φορές μεγάλα αστέρια του star system: Jared Leto, Lana Del Rey, Dakota Johnson, Hari Nef, Florence Welch, να πρωταγωνιστούν στις μοναδικής αισθητικής καμπάνιες του οίκου, ενώ έχει χρησιμοποιήσει cult τοποθεσίες του Hollywood όπως το Chateau Marmont, για την Cruise 2019 συλλογή του, αλλά και τα Paramount Studios για τη συλλογή Fall|Winter 2018, δείχνοντας έτσι την μεγάλη επιρροή που ασκεί πάνω του ο κινηματογράφος.

Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη, που ακόμη μια φορά ο Μichele και η δημιουργική του ομάδα, εμπνέονται από τη ρομαντική πλευρά της showbiz και την μετατρέπουν σε ένα εκθαμβωτικό show για την Άνοιξη του 2019, με τίτλο –τί άλλο;- «Showtime!»
Σκηνοθετημένη από τον Glen Luchford, η νέα campaign είναι αφιερωμένη στη Χρυσή Εποχή τουHollywood και τα επιδραστικά musical της δεκαετίας του ’40 και του ‘50 που άφησαν εποχή στον παγκόσμιο κινηματογράφο, όπως το              «An American in Paris»,το «Cover Girl»,το «There’s No Business Like Show Business»,το «Gentlemen Prefer Blondes» και φυσικά, το «Singing’in the Rain».

Οι ταινίες δεν είναι προφανώς μόνον ορόσημα στην πορεία του σινεμά, αλλά άφησαν προφανώς, ανεξίτηλο το στίγμα τους και στον Alessandro, αφού άντλησε έμπνευση και «έχτισε» ένα ολόκληρο show πάνω σε αυτές, με ονειρεμένα σκηνικά, χρώματα, glam κοστούμια, μουσική, τραγούδι και χορό. Μέσα από το ρετρό καλειδοσκόπιό του, η συλλογή χαρακτηρίζεται από λαμπερά φορέματα γαρνιρισμένα με φτερά στρουθοκαμήλου, κοστούμια σε έντονο κόκκινο για τα αγόρια του 21ου αιώνα, συνθετικές γούνες και πάνινα αθλητικά παπούτσια. Τα ριγέ, αναμειγνύονται στο μίξερ της φαντασίας του με πιο σύνθετα ή και πρωτότυπα μοτίβα, όπως οι φράουλες, ενώ το λογότυπο «G» του οίκου Gucci, εμφανίζεται ως cameo, σε όλο το σώμα.

Αναρίθμητες πτυχώσεις και ντραπαρίσματα στα ρούχα, τυπώματα λεοπάρδαλης ακόμη και τσάντες Mickey Mouse, συμπληρώνουν την σινε-μαγεία, καθώς βάζει τα μοντέλα να εκτελούν ευφάνταστες χορευτικές σκηνές, άψογα χορογραφημένες.  

Έχοντας μεγαλώσει με μια μητέρα που εργάστηκε ως βοηθός σε ένα σκηνοθέτη ταινιών στην Ιταλία, ο Michele δε θα μπορούσε να αποδράσει από την καταλυτική επιρροή της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Από την ημέρα που ανέλαβε τη θέση του δημιουργικού διευθυντή του ιστορικού οίκου Gucci, το 2015, έχει ενσωματώσει εικόνες Χόλιγουντ στις συλλογές του, εικόνες ενός κόσμου που τον γαλούχησε, εξ απαλών ονύχων: από τα σχέδια του Donald Duck για την Άνοιξη του 2017 έως τα λογότυπα του κινηματογράφου για το Φθινόπωρο του 2018.

"Καλωσήλθατε κυρίες και κύριοι! Η παράσταση αρχίζει!» αναγγέλλει με ύφος παλιού κομφερανσιέ από σκηνής κάποιος που θα μπορούσε να είναι ο Fred Astaire. Κάτω από τις φουσκωτές βελούδινες κουρτίνες αποκαλύπτεται, μια πλειάδα χορευτών-τραγουδιστών και ακούγεται το τραγούδι Irving Berlin του 1946 «Τhere’s no business, like show business”. Ποιο άλλο θα ήταν άλλωστε καταλληλότερο;Ίσως, αυτό που ακολουθεί, το «Diamonds are a girl’s best friend" της αξέχαστης Marilyn Monroe από το «Οι άντρες προτιμούν τις ξανθές»!

Λάμψη παλιού Χόλυγουντ, ακαταμάχητη γοητεία,   διάθεση παιχνιδιάρικη, μια επική παραγωγή. Αφού αναβοσβήσει η λέξη «διακοπή» στην οθόνη, η σκηνή μεταμορφώνεται σε πλατό κινηματογραφικών γυρισμάτων. Άλλη μια ιδέα του σταθερού συνεργάτη του οίκου Gucci, του φωτογράφου και σκηνοθέτη Glen Luchford που ενώ εδρεύει στο Μπρούκλιν, πετάγεται συχνά στο Λος Άντζελες, αφού τυγχάνει και συνιδιοκτήτης του «Rose Hotel» στη Venice Beach.

Οι επίσημοι προσκεκλημένοι Jared Leto, Faye Dunaway και Salma Hayek παρακολουθούν από τον εξώστη τα διαδραματιζόμενα και χειροκροτούν την Jane Birkin που ανεβαίνει στη σκηνή με το τραγούδι του 1983 "Baby Alone in Babylone", ένα τραγούδι για ένα θλιβερό, μοναχικό Χόλιγουντ. Δε θα μπορούσε να λείπει το εξίσου νοσταλγικό μουσικό θέμα του βραβευμένου «La La Land» που αναβίωσε το 2016 την αίσθηση ματαιότητας, που πνέει πάνω από την πόλη των Αγγέλων και των ανεκπλήρωτων ονείρων.