29/11/2012(Στήλη...Στύλου)

Είναι μια συγκεκριμένη στάση που παίρνει το σώμα του παίκτη του μπάσκετ στην άμυνα που πραγματικά με συναρπάζει.. Εκείνη την ώρα το σώμα εκπέμπει μία απίστευτη χάρη αρμονία και δύναμη. Πως απλώνει ο αετός τα φτερά του; Ένα μεγαλείο!
Χθες το βράδυ το Παλαί γέμισε αετούς. Ξέρετε! Εκείνοι οι αετοί που ...

17/10/2012(Στήλη...Στύλου)

Χάθηκα χθες το απόγευμα μέσα σ’ένα βιβλίο πάλι. Κι εκεί που ήμουν χαμένη στον κόσμο μου με τον μικρό μου γιο (μεγάλη ψωνάρα)  να φλυαρεί ακατάσχετα δίπλα μου συνειδητοποίησα κάποια στιγμή ότι πατούσε κάτι μυρμήγκια.. «Γιατί τα πατάς» τον ρώτησα; Γύρισε και με κοίταξε με ένα βλέμμα απορίας ...

30/8/2012(Στήλη...Στύλου)

Πρωί πρωί μου το θύμισε το άλλο μου μισό. «Κλείνουμε τα 88!» πάντα είχε μια τάση να μου πετάει την αλήθεια κατάμουτρα.
Μ έφαγε στη γέννα και βγήκε στον κόσμο 45 λεπτά πιο νωρίς. Από τότε μ έτρωγε γενικώς. Στις επιδόσεις στα μαθήματα στην εξυπνάδα στην ομορφιά στα πάντα. (τώρα τελευταία βέβαια ...

27/8/2012(Στήλη...Στύλου)

Για μένα η Χαλκιδική είναι κάτι διαφορετικό απ' ότι για τους άλλους.
Παλιά δεν μπορούσα να το προσδιορίσω. Με τα χρόνια όμως νότισε τα κύτταρά
μου και μου φανερώθηκε.

Για μένα η Χαλκιδική είναι το άρωμα του πεύκου που θα το αναγνώριζα με
κλειστά μάτια όπου κι αν το μύριζα. Μπερδεύεται με ...

4/4/2012(Στήλη...Στύλου)

Σηκώθηκε με κακή διάθεση το πρωί . Έφτιαξε τον καφέ του και κάθισε στο τραπέζι της κουζίνας να τον πιει.  Όταν είσαι καλά τον καφέ τον απολαμβάνεις. Όταν δεν είσαι απλά τον πίνεις. Είχε χρόνια που είχε κόψει το κάπνισμα αλλά σήμερα τι δεν θα δινε να κανε ένα. Το βλέμμα του έπεσε στο Σήμα Κινδύνου του Σαμαράκη που είχε ξεχάσει ...

30/3/2012(Στήλη...Στύλου)

πάει καιρός που έχω καταλάβει πως ότι μ'ανατριχιάζει, είναι καλό. Άνθρωπος; Βιβλίο; Συναίσθημα; μουσική θέαμα πίνακας; δεν έχει σημασία. Έτσι και νοιώσω ανατριχίλα είμαι σε καλό δρόμο. Το έζησα ξανά. Μόλις χαμήλωσαν τα φώτα και ακούστηκε εκείνο το μακρόσυρτο Αμάαααααααααααν.....το ρίγος με διαπέρασε.Τα ρουθούνια μου άνοιξαν,τα ...

30/3/2012(Στήλη...Στύλου)

Σας έχω ένα ευχάριστο και ένα δυσάρεστο είπα περιχαρής στους γιους μου μπαίνοντας στο σπίτι. Από που θέλετε ν αρχίσω;«από το δυσάρεστο» πετάγεται ο μεγάλός«το δυσάρεστο αγαπητά μου τέκνα είναι πως φέτος δεν θα έχετε βιβλία» λέω και βλέπω το χαμόγελο στα πρόσωπά τους«και το ευχάριστο;»«το ευχάριστο παιδιά μου είναι πως αφού δεν ...

30/3/2012(Στήλη...Στύλου)

Αγάπη μου συρρίκνωσα .....τους γονείς μας! Κοιτιέμαι στον καθρέφτη κι αναρωτιέμαι ....εγώ άραγε σε ποια γενιά ανήκω;Στη γενιά των 592 ευρώ; Δεν το νομίζω! Βοηθάει λίγο το ρετουσάκι αλλά δεν βλέπω εδώ γύρω τον «έξω από δω» να ανταλλάξω την ψυχή μου με καμιά 20αρια χρονάκια. (άμα το κάνεις τ’όνειρο, κάντο καλά)Στη γενιά «μπούμερανγκ»; ...