ΘΕΑΤΡΟ ΕΓΝΑΤΙΑ | «ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ» του Reginald Rose - 3ος ΧΡΟΝΟΣ

30-3-2017 (Going out)

Από 19 Απριλίου 2017 έως 30 Απριλίου

 

ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ

Αντιμέτωποι με τη συνείδησή τους

 

Κάθε ψηφοφορία τους είναι και μία μάχη,

αλλά… μία μάχη που πρέπει να κερδηθεί με μόνο όπλο την αλήθεια!

Ποια θα είναι η ετυμηγορία τους; Και με τι «κόστος» για τον καθένα από τους 12;

 

 

Η A PRIORI παρουσιάζει για 3η χρονιά, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, μία από τις σημαντικότερες παρακαταθήκες της έβδομης τέχνης και μεταφέρει τους “12 Angry Men” σε μια «θεατρική» αίθουσα ενόρκων.

 

 

Η παράσταση που απέσπασε δύο βραβεία κοινού All4fun (καλύτερης παράστασης και πρώτου ανδρικού) και το 34ο κορφιάτικο βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας, συμπληρώνοντας τον τρίτο της χρόνο sold-out παραστάσεων στην Αθήνα, ξαναέρχεται για δεύτερη φορά στην Θεσσαλονίκη! Μετατρέπει το θέατρο ΕΓΝΑΤΙΑ σε δικαστικό μέγαρο και θέτει ξανά το κοινό της συμπρωτεύουσας στη δύσκολη θέση του 13ου ενόρκου!

 

Υπόθεση

Στη Νέα Υόρκη του 1957, ένα αλλοδαπό αγόρι δεκαέξι χρόνων κατηγορείται για φόνο. 12 ένορκοι συνεδριάζουν για το αν θα εφαρμοστεί η θανατική ποινή,  αντικατοπτρίζοντας τις -δυστυχώς διαχρονικές- προκαταλήψεις της κοινωνίας μας, μέσα από 12 πεντακάθαρα ψυχογραφήματα που ξετυλίγονται «βίαια» μπροστά στα μάτια μας. Οι 12 άντρες κλειδωμένοι σ’ ένα δωμάτιο, άλλοτε ταυτίζονται και άλλοτε συγκρούονται. Έχουν κληθεί να αποφασίσουν ομόφωνα για τη ζωή ενός νέου ανθρώπου, αντιμετωπίζοντας το βάρος της ευθύνης που φέρνει η κάθε τους απόφαση.

Ταυτότητα παράστασης

 

Κείμενο: Reginald Rose

Μετάφραση / Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη

Δραματουργική Επεξεργασία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη & Νότης Παρασκευόπουλος

Σκηνικά: David Negrin

Κοστούμια: Κική Μήλιου

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου

Πρωτότυπη μουσική: Γιώργος Περού

Κίνηση: Χριστίνα Φωτεινάκη

Φωτογραφία: Αλεξάνδρα Μασμανίδη / Γιάννης Πρίφτης

Γραφιστική επιμέλεια: Γιάννης Στιβανάκης

Α’ βοηθός σκηνοθέτη: Μαγδαληνή Παλιούρα

Β’ βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Κωνσταντέλλου

Βοηθός ενδυματολόγου: Δανάη Ανεζάκη

Επικοινωνία: Ρίτα Σίσιου

Παραγωγή: A PRIORI www.a-priori.gr

 Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ.

 Οι 12 ένορκοι είναι:

Χριστόδουλος Στυλιανού, Παντελής Παπαδόπουλος, Θανάσης Κουρλαμπάς, Γιώργος Γιαννόπουλος, Περικλής Λιανός, Βασίλης Παλαιολόγος, Χάρης Μαυρουδής, Μανώλης Ιωνάς, Απόλλων Μπόλλας, Αλέξανδρος Πέρρος, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Κωνσταντίνος Αρνόκουρος

Συμμετέχει: Διονύσης Καραθανάσης

Τη φωνή της χαρίζει η Νένα Μεντή

Info

Χώρος: θέατρο ΕΓΝΑΤΙΑ (Πατρ.Ιωακείμ 1, Πλ. Αγίας Σοφίας,τηλ. 2310 231 431)

Παραστάσεις:

Από 19 εώς 30 Απριλίου 2017

Τετάρτη  19/04 στις 20.00

Πέμπτη 20/04 στις 21.30

Παρασκευή 21/04 στις 21.30

Σάββατο 22/04 στις 21.30

Κυριακή 23/04 στις 18.30 και στις 21.30

Τρίτη 25/04 στις 21.30

Τετάρτη  26/04 στις 20.00

Πέμπτη 27/04 στις 21.30

Παρασκευή 28/04 στις 21.30

Σάββατο 29/04 στις 18.30 και στις 21.30

Κυριακή 30/04 στις 18.30 και στις 21.30

Διάρκεια: 90’ (χωρίς διάλειμμα)

 

Εισιτήρια: 18€ , 15€ (προπώληση εως 18/04), 12€ (φοιτητές-άνεργοι)

Τρέιλερ:

https://www.youtube.com/watch?v=BmPvJuyiA58

 

Video-clip:

https://www.youtube.com/watch?v=dJ2TB3ZVbt8

 

 

Σημείωμα της σκηνοθέτη

Η ιδέα να παρουσιάσω το έργο «ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ» ήρθε πριν τρία χρόνια περίπου όταν είδα την ταινία “12 angry men” του Sidney Lumet. Στο site www.tocinemadaki.gr (που ασχολείται με τον κινηματογράφο) είχε γραφτεί μία κριτική για το “the Μan from Earth” (την προηγούμενη μου σκηνοθετική δουλειά) όπου εκφραζόταν στο τέλος η επιθυμία να δει και το “12 angry men” το φως ελληνικής σκηνής. Είχα ξανακούσει για την ταινία από έναν φίλο μου, που μου είχε προτείνει να την σκηνοθετήσω, οπότε όταν διάβασα κι αυτό, πείστηκα ότι πρέπει να τη δω. Χαίρομαι για τις παροτρύνσεις αυτές, γιατί η ταινία με άγγιξε και θέλησα κι εγώ να τη δω επί σκηνής. Θέλησα να δω 12 ηθοποιούς, σε απόσταση αναπνοής από τον θεατή, να κορυφώνουν και να ηρεμούν σ’ ένα καρδιογράφημα 120 παλμών και άνω.

Στη θεατρική του μεταφορά, κράτησα την εποχή που γράφτηκε το έργο, γιατί βρίσκω πολύ ελκυστικό όταν το θέατρο, μας παίρνει από το τώρα και το εδώ και μας ταξιδεύει σε άλλα μέρη και χρόνους. Αυτό το ταξίδι στο παρελθόν, παρά τη χιλιομετρική και χρονική του απόσταση από το εδώ και το τώρα, μας δείχνει ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν στην ουσία τους. Οι ίδιες απόψεις θα μπορούσαν να εκφραστούν και σήμερα, ειδικά όσον αφορά τον ρατσισμό κι αυτό δεν το λες καθόλου «ευτυχώς». Και δεν μιλάμε μόνο για φυλετικό ρατσισμό, αλλά επίσης κοινωνικό, θρησκευτικό, σεξιστικό και οπουδήποτε χωράει η έννοια του διαφορετικού. Δηλαδή παντού.

Στην παγκόσμια πραγματικότητα του σήμερα βλέπουμε να ξεπηδούν έντονα φασιστικά μανιφέστα, που προφανώς δεν ήταν πολύ καλά θαμμένα. Ακόμη, γίνονται προτάσεις για επαναφορά της θανατικής ποινής σε ευρωπαϊκές χώρες, όπως και στη δική μας. Απόψεις και πιστεύω που εκφράστηκαν σ’ ένα έργο του ’57 το οποίο γράφτηκε ωκεανούς μακριά από την Ελλάδα, μεταφέρονται αυτούσια στο τώρα και στο εδώ και τίποτα δεν σου «χτυπάει». Ο άνθρωπος συνεχίζει να επιλέγει να είναι αστόχαστος και να καταδικάζει -είτε μεταφορικά, είτε κυριολεκτικά- με την πρώτη ευκαιρία τον συνάνθρωπο του. Αυτό, κάνει το έργο επίκαιρο και διαχρονικό, δείχνοντας μας ότι ο ρατσισμός αντιστέκεται σθεναρά ακόμη σε ιδέες περί φιλελευθερισμού. Αλλά, οι ιδέες αυτές παρά του ότι απαιτούν σθένος, καίνε ακόμη μέσα σε Ανθρώπους που αγωνίζονται για την Αλήθεια, την Αγάπη και τη Συγχώρεση με όλο τους το είναι. 


<< επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα  Share on Facebook  

Photo gallery