Το κοριτσάκι με τα σπίρτα του 2011

30-3-2012 (Στήλη...Στύλου)

Οι πρώτες αχτίνες του ήλιου φάνηκαν στο μικρό διαμέρισμα. Το ξημέρωμα της Δευτέρας την βρήκε άγρυπνη στο τραπέζι της κουζίνας με το βλέμμα καρφωμένο στο φλυτζάνι. Την Παρασκευή της είχαν ανακοινώσει την απόλυσή της. Το περίμενε. Το φοβόταν....το ήξερε. 5 χρόνια δούλευε σαν πωλήτρια. Γεννήθηκε το κοριτσάκι της και έπιασε αμέσως δουλειά για να την μεγαλώσει. 5 χρόνια ωράριο αγοράς.5 χρόνια όλοι ευχαριστημένοι. Κι αυτή και ο εργοδότης της. Τον τελευταίο χρόνο όμως αυτό είχε αλλάξει. Έβλεπε τους συναδέλφους της να φεύγουν και κάθε φορά που έφευγε ένας, ένα χέρι μάγκωνε την καρδιά της. Κάθε φορά που έβλεπε έναν συνάδελφό της να τον φωνάζουν στο λογιστήριο την έπιανε χτυποκάρδι. Σαν ρώσική ρουλέτα.....Τα έβγαζε τσίμα τσίμα αλλά υπήρχε δουλειά. Είχε να μεγαλώσει την κόρη της. Να την ντύσει να την ταίσει. 5 χρόνια ....ως την προηγούμενη Παρασκευή.
Ο ήλιος πια είχε βγει για τα καλά. Πήγε ξύπνησε την μικρούλα την έντυσε ζεστά και ανηφόρισαν για την στάση του λεωφορείου.
Ανέβηκε αμίλητη και ούτε που πρόσεχε την παιδική φλυαρία της κόρης χαμένη στις σκέψεις της.
Έφτασαν στον προορισμό τους και τότε γονάτισε και έφτασε το βλέμμα της στο ύψος της μικρούλας.
"εδώ είναι ένα μεγάλο καινούριο σχολείο. θα δεις! θα σου αρέσει!Έχει πολλά παιδάκια μικρά και  μεγάλα. Θα κάνεις πολλούς φίλους και θα τους αγαπήσεις σαν αδέλφια. Να θυμάσαι μόνο ότι σ'αγαπώ.Σε λατρεύω. Σ αγαπώ πιο πολύ από κάθε τι στον κόσμο.....
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις δυστυχώς ΔΕΝ είναι τυχαία. Μέχρι πριν δύο χρόνια το 95% των περιπτώσεων παιδιών που κατέληγαν στα παιδικά χωριά SOS είχαν να κάνουν με κακοποίηση. Τώρα τα μισά αιτήματα είναι από γονείς που ζουν στην απόλυτη φτώχεια. 8 στους 10 είναι έλληνες.


<< επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα  Share on Facebook