Ε αγάπη μου;

30-3-2012 (Στήλη...Στύλου)

Κάθεται στο παγκάκι και χαζεύει το δρόμο. Μαζεύει τα χέρια της στις τσέπες για να τα ζεστάνει μια και ήρθε πιο νωρίς στο ραντεβού τους. Το βλέμμα της χύνεται στο δρόμο αφηρημένο και ψάχνει εικόνες από τη χθεσινή νύχτα. Χαμογελά όταν τον  σκέφτεται την ώρα που γέμιζε τα σφηνάκια τους. Όταν την πειράζει γίνεται τόσο γλυκός. Συνέχεια στην καζούρα την έχει αλλά δεν την πειράζει....ίσα ίσα αυτό την τσιτώνει πιο πολύ και τρελένεται! «Είμαι ερωτευμένη!» σκέφτεται ..... «τρελά ερωτευμένη» . Όλα του τα έχει ερωτευθεί. Τον τρόπο που της χαμογελάει όταν έρχεται να την πάρει από την σχολή. Τα χέρια του όταν την αγκαλιάζουν για να την ζεστάνουν και να την προστατεύσουν. Έτσι της λέει «Εγώ θα σε προστατεύσω !! Είμαι ο ιππότης σου ...ο σωματοφύλακάς σου!» Ο ιππότης της με το άλογό του! Την φοβάται είναι αλήθεια την μηχανή. Ανησυχεί όταν ξέρει πως είναι στη δουλειά και γυρνάει στους δρόμους όταν έχει υπηρεσία. Τι να κάνει όμως; Αυτή είναι δουλειά του! Θα ρθει σε λίγο θα την αρπάξει από την μέση θα την στριφογυρίσει θα περάσει τα δάχτυλά του από τη φράντζα της και αυτή θα τα ξεχάσει όλα ! Και φόβους και αγωνίες ....όλα! Θα πάνε να κρυφτούν σε ένα μπαράκι της περιοχής και θα τον ζαλίσει με την φλυαρία της . Πως της αρέσει όταν την αποκαλεί «μικρό» ! « Ε μικρό θα με παντρευτείς όταν μεγαλώσεις;» Έτσι της λέει. Και αυτή του απαντά «θα σε παντρευτώ όταν θα γίνεις πλούσιος» Τι πλούσιος! Πως και δε! Με τον μισθό του ούτε τα βασικά δεν μπορεί να καλύψει. Και σάμπως ποιος μπορεί...και σιγά μη τη νοιάζει! Αυτή θέλει να ναι μόνο μαζί του. Να την έχει αγκαλιά, να της κάνει έρωτα, να τη φιλάει, να πηγαίνουν εκδρομές στις διακοπές, να διαβάζει μαζί του στις εξεταστικές, να τριγυρνάνε τα καλοκαίρια ξυπόλυτοι στα νησιά ...να ξαγρυπνάει για να τον χαζεύει όταν κοιμάται...αυτό μόνο! Μα γιατί αργεί; Αυτός ποτέ δεν αργεί.....ίσως κάτι του τυχε. Μήπως δεν κατάλαβε σωστά το ραντεβού. ....Ίσως είχε κίνηση. Ίσως τους έτυχε κανένα έκτακτο συμβάν....ίσως.....Θα είναι πτώμα ο καημένος. Δεν πειράζει ! Αυτή θα τον κάνει να χαλαρώσει. Θα του κάνει τα αστεία της και αυτός θα ξεχάσει και κούραση και άγχος και φόβο. Τα πάντα ! «Τα πάντα όλα!!!» όπως της λέει. Μα γιατί αργεί τόσο! Θα τον πάρει στο κινητό .....δεν απαντά......Ας του στείλει μήνυμα .........ο χρόνος κυλάει τώρα βασανιστικά......έχουν περάσει 40 λεπτά από το ραντεβού τους. Δεν απαντά στο κινητό ούτε στα μηνύματα .... «Που είσαι ιππότη μου;» «Που είσαι τώρα που φοβάμαι;» «Λες να ξέχασε το ραντεβού μας» «Δεν μπορεί. Δεν το χει κάνει ποτέ» ....Έχει περάσει πάνω από μια ώρα κι αυτός πουθενά. Θα την ειδοποιούσε. Δεν θα την άφηνε ποτέ να περιμένει. Της το είχε ορκιστεί άλλωστε. «Δεν θα σ’αφήσω ποτέ! Ακους; Ποτέ» ...Τι να κάνει; Να πάει από το σπίτι του; Αυτό θα κάνει ! Θα ήταν κουρασμένος και το ξέχασε. Θα σταματήσει και στο γυράδικο για να του πάει κάτι να τσιμπήσει» . Μπαίνει βιαστική και πλησιάζει στο αγόρι πίσω από τον πάγκο ο οποίος έχεις στραμμένο το βλέμμα του στην τηλεόραση.
-Τι έγινε πάλι ρε γαμώτο;
-φάγανε δυο αστυνομικούς στου Ρέντη.
Το αίμα φεύγει από το πρόσωπό της. Ο κόσμος σκοτεινιάζει ....ο ήχος της τηλεόρασης σβήνει. Φάγανε δύο αστυνομικούς στου  Ρέντη .....φάγανε δύο αστυνομικούς στου Ρέντη. Η φράση αυτή γυρνάει στο μυαλό της και μετατρέπεται σε σειρήνα. Εκείνη την σειρήνα που ακούς και σε προειδοποιεί. Φύγε φύγε κάνε στην άκρη !
Πρέπει να τρέξει να του το πει. «Αγάπη μου φάγανε δύο συναδέλφους στου Ρέντη. Το μαθες; Τους ήξερες; Ήταν φίλοι σου; Ξέρεις τα ονόματά τους; Ήταν νέοι; Είχαν οικογένεια ; παιδιά ; γονείς ; Κορίτσια; Ε αγάπη μου; Τους ξέρεις;»


<< επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα  Share on Facebook