Άγιε Βασίλη μπορείς να μου φέρεις πίσω την προηγούμενη ζωή;

30-3-2012 (Στήλη...Στύλου)

Πάντα πίστευα πως η ευτυχία μας δεν εξαρτάται από αυτά που έχουμε αλλά από αυτά που είμαστε
Άμα η ψυχή δεν είναι καλά οργωμένη ότι και να φυτεύσεις δεν πρόκειται φυτρώσει.
Έχω γνωρίσει «άγονους» ανθρώπους που σαν τις ύαινες ορμούσαν και άρπαζαν αυτά που πίστευαν πως θα τους έφερναν την ευτυχία και στο τέλος τους έμενε μια πικρή γεύση από το τίποτα. Ένα τεράστιο απίθανο τίποτα.
Έχω γνωρίσει όμως και τους άλλους τους γόνιμους τους πρόσφορους. Που τους πετάς ένα σποράκι το και το σποράκι γίνεται δάσος.
Τέτοιος άνθρωπος θέλω να γίνω κι εγώ. Αφού μπορώ να τους  αναγνωρίζω και να τους θαυμάζω, είμαι σε καλό δρόμο.
Καλώς ή κακώς και εγώ χρειάστηκε να φάω μια σφαλιάρα και πολλές άτοκες δόσεις για να συνειδητοποιήσω πως αυτά που με κάνουν ευτυχισμένη είναι ....είναι....κοίτα να δεις εδώ το χω ...
Ο ήχος που κάνουν τα βήματα από κάποιον που επιστρέφει
Η μυρωδιά του καφέ την Κυριακή το πρωί
Η βροχή πάνω στα μαλλιά
Το φεγγάρι όταν το βλέπεις σκαρφαλωμένος πάνω στα κάστρα
Η μύτη της ανιψιάς μου
Μια κονσέρβα με αλμυρά δίπλα στο κύμα
Τα σάλια των γιων μου στα μαξιλάρια τους
Η σοκολάτα πάντα
Το τρέξιμο στην αμμουδιά τον χειμώνα
Η παρέα στο Αγνάντι
Ο εφιάλτης της κολλητής μου στα εισερχόμενα
Ο πανικός στη δουλειά
Η φλυαρία της Ιωάννας
Το μαλακτικό στα μάλλινα
Τα λαμπάκια σε ένα συγκινητικά φτωχικό σαχνισί που είδα προχθές
Το αυτοκινητάκι μου καθαρό (σπάνιο φαινόμενο)
....και πολλά «άλλα» αμέτρητα «άλλα» μικρά και μεγάλα
Άγιε Βασίλη ξέρω πως είμαι μεγάλο λαμόγιο και αυτό δε νομίζω πως μπορεί να αλλάξει.
Επίσης ξέρω πως δεν μπορείς να μου φέρεις πίσω την προηγούμενη ζωή μου αλλά σίγουρα σε παίρνει να μου φέρεις στιγμές ευτυχίας όπως οι προαναφερθείσες.

Μου αρκεί!


<< επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα  Share on Facebook