Η στάση

4-4-2012 (Στήλη...Στύλου)

Σηκώθηκε με κακή διάθεση το πρωί . Έφτιαξε τον καφέ του και κάθισε στο τραπέζι της κουζίνας να τον πιει.  Όταν είσαι καλά τον καφέ τον απολαμβάνεις. Όταν δεν είσαι απλά τον πίνεις. Είχε χρόνια που είχε κόψει το κάπνισμα αλλά σήμερα τι δεν θα δινε να κανε ένα. Το βλέμμα του έπεσε στο Σήμα Κινδύνου του Σαμαράκη που είχε ξεχάσει ο εγγονός του  Τον βοηθούσε χθες το βράδυ στα μαθήματα και το αναλύανε μαζί.  Όσο υπάρχουν άνθρωποι ανήσυχοι στον κόσμο μας, όσο υπάρχει ανησυχία στον κόσμο μας υπάρχει ελπίδα…...υπάρχει ελπίδα; Λίγο πριν φύγει ο μικρός του έβαλε ένα χαρτονόμισμα μέσα στο βιβλίο του. «Να το μοιραστείς με την αδερφή σου είναι το δώρο μου για το Πασχα» του είπε μ’ενα κόμπο στο λαιμό.
Σηκώθηκε και πήγε στην κρεβατοκάμμαρα για να ντυθεί. Καθαρό πουκάμισο ατσαλάκωτο γιακάς. Θυμήθηκε την μάνα του στην κατοχή. « Το νου σου!Καθαρό γιακά και γυαλισμένα παπούτσια όπου και να σαι  ...να είσαι αξιοπρεπής!» αξιοπρέπεια...Όταν την χάσεις δεν σου χει μείνει τίποτα. Αναστέναξε και ξεκρέμασε το πουκάμισο. Φαγητό μπορεί να μην είχαν αλλά καθαρό γιακά και γυαλισμένο παπούτσι πάντα!
Ντύθηκε και ετοιμάστηκε να φύγει. Εκείνη την στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο. Η κόρη του. Όχι δεν θα ερχόταν για μεσημεριανό σήμερα είχε μια δουλειά. Θα περνούσε όμως πρώτα από την τράπεζα να της βάλει λεφτά για το δάνειο. Τι να κάνει; Αυτή άνεργη. Τόσα χρόνια σπουδών τόσα πτυχία τσάμπα. Ο άντρας της ξαφνικά με μισό μισθό και τα δυο παιδιά στις τελευταίες τάξεις του λυκείου. Φροντιστήρια ιδιαίτερα δάνεια. Από που θα πληρώνονταν αυτά; Αν δεν βοηθούσε θα μένανε στο δρόμο. Γκρίνιαξε η κόρη του που δεν θα ερχότανε για φαγητό. «Τι θα φας; Άδειο είναι το ψυγείο σου τίποτα δεν έχει» Δεν χρειαζόταν τίποτα
 Λίγο πριν βγει έριξε ένα βλέμμα γύρω του να δει αν όλα είναι εντάξει. Πήρε ένα χαρτί απο το συρτάρι του γραφείου του το δίπλωσε και το έχωσε στην τσέπη του. Έκλεισε την πόρτα και διπλοκλείδωσε.
Κατέβηκε με το ασανσέρ και λίγο πριν βγει από την πολυκατοικία έριξε μια ματιά στο γραμματοκιβώτιο. Άδειο. Πάντα φρόντιζε να είναι εντάξει στους λογαριασμούς του . Πάντα η εξόφληση πριν την λήξη ημερομηνίας. Όλα τακτοποιημένα όλα όπως πρέπει. Όλα στη θέση τους. Με σταθερό βήμα κατευθύνθηκε στην τράπεζα. Σήκωσε ότι λεφτά είχε ο λογαριασμός και τα μετέφερε στο λογαριασμό της κόρης του. Χαιρέτησε ευγενικά τον ταμία  και κατευθύνθηκε στο Μετρό. Μπήκε και κάθισε σε μια γωνιά και χάθηκε στις σκέψεις του. Έβλεπε τις διαφημίσεις στον τοίχο να περνάνε με ταχύτητα σαν τη ζωή του. Σαν μια ταινία. Χάθηκε στις αναμνήσεις του. Γύρω του πρόσωπα αμίλητα αγέλαστα σαν μάσκες. Παρά λίγο να ξεχαστεί....είχε έρθει η ώρα να κατέβει. Η φωτεινή ένδειξη άναψε ....οι πόρτες άνοιξαν. Είχε φτάσει στη στάση του . ΣΥΝΤΑΓΜΑ........


<< επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα  Share on Facebook