Το δικό μας βάλς (Take This Waltz)

24-8-2012 (Gossip)

 

 


Η υποψήφια για Όσκαρ Σάρα Πόλεϊ (“Away from Her”) επιστρέφει με νέα σκηνοθετική δουλειά και μας ταξιδεύει σε μια συναισθηματική περιοχή που όλοι γνωρίζουμε, αλλά σπάνια έχουμε το κουράγιο να  εξερευνήσουμε. Πρωταγωνιστούν η υποψήφια για Όσκαρ Μισέλ Ουίλιαμς (“My Week With Marilyn”), ο Σεθ Ρόγκεν (“Knocked Up”) όπως δεν τον έχουμε ξαναδεί, η Σάρα Σίλβερμαν και ο Λιουκ Κίρμπι.

Όταν η 28χρονη Μάργκο γνωρίζει τον Ντάνιελ, η χημεία τους είναι άμεση κι έντονη. Η Μάργκο όμως αναγκάζεται να καταπιέσει την ξαφνική αυτή έλξη, μιας κι έχει έναν ευτυχισμένο γάμο με τον Λου, έναν διάσημο συγγραφέα βιβλίων με συνταγές μαγειρικής. Όταν η Μάργκο μαθαίνει πως ο Ντάνιελ μένει στην άλλη πλευρά του δρόμου από το σπίτι τους, η σιγουριά της οικογενειακής της ζωής θρυμματίζεται. Αυτή κι ο Ντάνιελ ξεκλέβουν στιγμές, κατά τη διάρκεια του καυτού καλοκαιριού στο Τορόντο, με τον ερωτισμό τους όμως να κλιμακώνεται εξαιτίας της εγκράτειάς τους. Καυτή, λαμπερή και πολύχρωμη, η ταινία “Take This Waltz” μας οδηγεί, χωρίς ανάσα, στα γνωστά αλλά ανεξερεύνητα ερωτήματα για τον αντίκτυπο των μακροχρόνιων σχέσεων στον έρωτα, στο σεξ και στην εικόνα που έχουμε για τους εαυτούς μας.

Λίγα λόγια για την ταινία

Το “Take This Waltz” αρχίζει με μεγάλη κάψα. Η Μάργκο ψήνει μάφιν, στην πνιγηρή υγρασία του καλοκαιρινού Τορόντο. Η ζέστη βγαίνει από το φούρνο, το φως του ήλιου εισβάλλει από τα παράθυρα, και καθώς η Μάργκο σκύβει πάνω από την κουζίνα, η ταινία μετατρέπεται σε μια εμπειρία των αισθήσεων. Το “Take This Waltz” είναι η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά της Σάρα Πόλεϊ, που ενώ στο ντεμπούτο της, το “Away From Her”, μιλούσε για την τρυφερή ιστορία ενός ζευγαριού στο χειμώνα της συζυγικής τους ζωής, η καινούργια ταινία παρακολουθεί ένα νεαρό ζευγάρι, παντρεμένο εδώ και λίγα μόνο χρόνια, να περνάει από την άνοιξη του ειδυλλίου σ’ αυτό που θα έπρεπε να είναι μια θερμή, αγαπημένη συμβίωση.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στο Τορόντο, την πατρίδα της δημιουργού, την οποία μυθιστορηματοποιεί, θέλοντας να δείξει τη αγάπη της για τους δεντρόφυτους δρόμους της, για τις περιοχές με τις κατοικίες, τα ρεστοράν και τα σινεμά. Τοποθέτησε λοιπόν την ταινία της στα πεζοδρόμια, τα λεωφορεία και τις παραλίες, απ’ όπου η ίδια περνάει καθημερινά. Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από το ομότιτλο τραγούδι του Λέοναρντ Κοέν. Στην ιστορία ο Λου είναι ο καλός σύζυγος, ο σταθερός και στοργικός απέναντι στη γυναίκα του, εγκατεστημένος στην κουζίνα του όπου δουλεύει επιμελώς τις συνταγές του για κοτόπουλο. Η Μάργκο όμως είναι ένας άνεμος, ένας ζέφυρος. Εγκρατής μέσα στην αυτογνωσία της, ελεύθερη εκ πεποιθήσεως, εύκολα επηρεάζεται από τις πνοές έμπνευσης που προέρχονται από άλλους.

Για την Πόλεϊ, η εναρκτήρια σκηνή στην κουζίνα – οικιακή, ανιαρή, σχεδόν κλειστοφοβική, ειρηνική και ταυτόχρονα ανήσυχη, είναι το στήριγμα της ταινίας. «Ξεκινάω και τελειώνω την ταινία με την ίδια σκηνή, παρ’ όλο που στο μεταξύ πολλά συμβαίνουν», λέει η σκηνοθέτιδα. «Ήθελα να κάνω μια ταινία για την επιθυμία· όχι ένα φιλοσοφικό δοκίμιο, αλλά ήθελα να βρίσκομαι μέσα της, να νιώσω πόσο λαχταριστό μπορεί να είναι, καθώς και πόσο δύσκολο για εμάς τους ανθρώπους να γυρίσουμε την πλάτη σ’ αυτή την αίσθηση - ή να ζήσουμε με το πρωτογενές αυτό χάσμα μέσα μας, το κενό που χρειάζεται να καλυφθεί. Ήθελα να δείξω την πορεία ενός ανθρώπου που προσπαθεί να ξεφύγει από την ουσιώδη κατάσταση του ‘είναι’, και πώς αυτό δε λειτουργεί πάντα».

Από πολλές απόψεις, το “Take This Waltz” είναι μια ταινία ενηλικίωσης με πρωταγωνίστρια μια γυναίκα που κοντεύει τα τριάντα, για την οποία το πέπλο που καλύπτει την αλήθεια γύρω από τον έρωτα και τις σχέσεις πέφτει, αποκαλύπτοντας ένα τεράστιο κενό. «Για τις γυναίκες σαν τη Μάργκο, και τις περισσότερες γυναίκες που γνωρίζω σ’ αυτή την ηλικία, υπάρχει ένα σημείο κατά το οποίο συνειδητοποιούν ότι η φράση “έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα” ισχύει μόνο στα παραμύθια που μας λέγανε όταν ήμασταν παιδιά, και δεν είναι καθόλου αλήθεια. Αν είσαι τυχερός, υπάρχει μια μεγάλη αγάπη, αλλά εκτός από αυτό, πώς ξέρεις αν μια σχέση είναι ‘σωστή ή λάθος’, και αν η ανάγκη και η επιθυμία είναι κομμάτια της πολυπλοκότητας της ζωής; Δεν είναι απλό. Μπορεί να βρίσκεσαι σε μία σχέση όπου νιώθεις κυρίως καλά, αλλά μπορεί ταυτόχρονα να αισθάνεσαι λυπημένος ή θυμωμένος – και τίποτα και κανείς δε μας προετοιμάζει γι’ αυτό».

Η συναισθηματική αλήθεια των σχέσεων περιπλέκεται από την επιτακτική εικόνα της ευτυχίας που διέπει τη ζωή μας. Στα βιβλία και τα περιοδικά αφθονούν οι οδηγίες χρήσης για μια καλή σχέση, υπαγορεύοντας το επίπεδο ευτυχίας που θα έπρεπε να βιώνουμε με τον σύντροφό μας: Οι ανάγκες σας καλύπτονται; Μπορείτε να επικοινωνήσετε; Γελάτε ακόμα; Απολαμβάνετε την παρέα του; Μπορείτε να παραβλέψετε τις μικρές ενοχλήσεις; Η Πόλεϊ εξηγεί πώς βλέπει το θέμα: «Πιστεύω ότι ζούμε σε μια κουλτούρα όπου αν κάτι λείπει από μια σχέση, τότε κάτι πάει στραβά. Μας έχουν μάθει ότι αυτό το κάτι μπορεί να διορθωθεί, και το να μην το διορθώσουμε ισοδυναμεί με αποτυχία».

Ο μήνας του μέλιτος για τη Μάργκο και τον Λου έχει τελειώσει. Η σκηνή της πέμπτης επετείου σ’ ένα εστιατόριο, όπου κάνουν αγώνα προκειμένου να ανοίξουν μια συζήτηση, επισημαίνει το γεγονός αυτό αρκετά καυστικά. Όπως είπε και ο συγγραφέας Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, τα πιο απάνθρωπα ψέματα συχνά λέγονται με σιωπή. «Υπάρχουν πολύ λίγα ζευγάρια που νιώθουν πραγματικά δεσμευμένα και γοητευμένα μεταξύ τους, μετά από χρόνια σχέσης», επισημαίνει η Πόλεϊ. «Όταν φτάνεις να γνωρίζεις κάποιον τόσο καλά, είναι δύσκολο να μείνει αρκετή απόσταση ανάμεσά σας, ώστε η συντροφιά του άλλου να σου κινεί το ενδιαφέρον και να σε εξιτάρει».

Η Μάργκο αντιμετωπίζει αυτή την κατάσταση, υιοθετώντας μια συμπεριφορά λίγο μπαρόκ: ακανόνιστη στους κανόνες, ταλαντεύεται ανάμεσα στη μωρουδίστικη ομιλία, την έντονη λογομαχία και το συμβατικό σεξ. Ο Λου, που δυσκολεύεται να την ακολουθήσει στο παιχνίδι της, ακολουθεί την παθητική οδό. «Ο Λου πιστεύει ότι εάν δε μιλάς για μια κατάσταση, μπορεί να εξαλειφθεί από μόνη της. Καταλαβαίνω γιατί προσπαθεί να αποφύγει τις συζητήσεις. Από μια διαφορετική οπτική, είναι πασιφανές ότι το να μιλήσεις για ένα πρόβλημα είναι το καλύτερο που έχεις να κάνεις - αλλά σε μια τόσο κοντινή σχέση, το να παραδεχτείς ότι υπάρχει ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο είναι πραγματικά τρομακτικό», εξηγεί η Πόλεϊ.

Ο γάμος δεν είναι αρκετός για την Μάργκο,  και για την Πόλεϊ η ερώτηση είναι η εξής: «Υπάρχει κάτι που τελικά να είναι αρκετό; Αυτό που εύχομαι είναι, στη διάρκεια της ταινίας, το κοινό να μην ξέρει τι θα ‘πρεπε να κάνει η Μάργκο και να φέρει τον ίδιο του τον εαυτό μπροστά σε μια τέτοια απόφαση. Η ταινία είναι γεμάτη με διφορούμενα νοήματα. Για τους ανθρώπους που άφησαν μια σχέση που είχε βαλτώσει ήταν η σωστή απόφαση, κι ελπίζω να νιώσουν ότι η ταινία αυτό υποστηρίζει. Για όσους απομακρύνθηκαν από τον πειρασμό και έμειναν στη σχέση τους, ελπίζω ότι η ταινία θα είναι γι’ αυτούς η επιβεβαίωση ότι κι αυτή η απόφαση ήταν η σωστή».

Από 23 Αυγούστου στους κινηματογράφους

Σκηνοθεσία Σάρα Πόλεϊ
Σενάριο Σάρα Πόλεϊ
Παραγωγή Σούζαν Καβάν Σάρα Πόλεϊ
Ηθοποιοί Μισέλ Γουίλιαμς,Σεθ Ρόγκεν,Λιουκ Κίρμπι,Σάρα Σίλβερμαν
Μοντάζ Κρίστοφερ Ντόναλντσον
Φωτογραφία Λι Μονπελιέ
Σκηνικά Μάθιου Ντέιβις
Κοστούμια Λία Κάρλσον
Μουσική Τζόναθαν Γκόλντσμιθ
Διάρκεια
116'
Site
http://www.magpictures.com/takethiswaltz/
Διανομή
Odeon
www.odeon.gr

 


<< επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα  Share on Facebook