Eνα κι ένα

30-8-2012 (Στήλη...Στύλου)

 

 

Πρωί πρωί μου το θύμισε το άλλο μου μισό. «Κλείνουμε τα 88!» πάντα είχε μια τάση να μου πετάει την αλήθεια κατάμουτρα.
Μ έφαγε στη γέννα και βγήκε στον κόσμο 45 λεπτά πιο νωρίς. Από τότε μ έτρωγε γενικώς. Στις επιδόσεις στα μαθήματα στην εξυπνάδα στην ομορφιά στα πάντα. (τώρα τελευταία βέβαια φοβάμαι μη με φάει και την ίδια) Χαλάλι του! Στο καλύτερο υποκλίνομαι . Το χειρότερο το περιφρονώ. Αχ είναι ωραίο να έχεις δίδυμο αδερφό!!! Είναι ωραίο να έχεις αυτόν τον δίδυμο αδερφό. Με ξυπνούσε με το κλάμα του όταν ήμασταν μωρά. Με λαχταρούσε με τα ατυχήματά του στο δημοτικό. Μ εκβίαζε με τους βαθμούς στο Λύκειο. Με άγχωνε με τους παλικαρισμούς του στο πανεπιστήμιο και πάντα όσο μακριά και να ήταν όταν δεν ήταν καλά χτυπούσε συναγερμός μέσα μου. Κι όταν δεν ήμουν εγώ καλά; Όταν δεν ήμουν εγώ καλά τον έψαχνα. Τον έψαχνα για να δει τα μάτια μου. Γιατί μόνο αυτός ήξερε να τα διαβάζει. Μόνο αυτός ήξερε να τα ακούει . Μόνο αυτός ήξερε να τα καταλαβαίνει. Πολλές φορές περισσότερο και από μένα την ίδια.
Στα 88 μας συνεχίζει να με «τρώει» σε όλα ! και στα μαθηματικά. Αστέρι αυτός τούβλο εγώ. Τόσο τούβλο που για μένα 1 και 1 δεν κάνει 2. ΈΝΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ


<< επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα  Share on Facebook